Select Page

Tijdens een Ironman sta je er alleen voor, op weg ernaartoe kan je niet zonder de steun van velen. Geen sterke prestatie zonder een sterk team. Van Uplace kreeg ik de krachtige slogan ‘There is more you in U’ mee. Ik schrijf hem echter niet graag neer of spreek hem niet graag uit. Dat kan iedereen. Hem tot leven brengen is heel wat minder mensen gegeven. Zeker niet op momenten dat het (heel wat) minder gaat. Toch heb ik tijdens mijn 22 jaar triatlon heel veel van zulke kostbare mensen aan mijn zijde gehad. Vandaag wil ik mijn coaches, sorry TOPcoaches, Kurt Lobbestael en Pieter Timmermans de revue laten passeren.

Doorheen de vele triatlonjaren werkte ik met verschillende trainers samen. Van elk van hen stak ik dingen op, elk van hen ben ik dankbaar. Maar telkens weer kwam ik bij diezelfde twee coaches terecht.

Kurt bracht me in 2009 naar een 24ste plaats in Hawaii, met Pieter behaalde ik de 16de plek in 2012. Het was dan ook mijn uitdrukkelijke wens om met beiden naar die laatste Hawaii toe te werken. Kurt neemt het zwemmen en de stabiliteit voor z’n rekening. Pieter houdt zich bezig met de algemene planning en het fietsen en lopen.

Het was in 2003 dat Kurt zou afstuderen als licentiaat aan de KU Leuven. Als eerste met de ‘optie triatlon’. Bij wijze van praktische proef moest hij één atleet begeleiden. Ik ging dat jaar stoppen, maar kon dit onmogelijk zonder ooit één volledige triatlon gedaan te hebben. De finish zou in Frankfurt liggen. Maar die laatste Ironman was zo overdonderend dat het de eerste werd in een lange reeks. Jaar na jaar verzonnen we doelen: onder de negen uur duiken, een marathon onder de 2u50, top-10 overall, … Deze bereikend doemden er nieuwe uitdagingen op en lukte iets niet, dan moest er iets rechtgezet worden. Nooit was het plan ‘het professioneel triatlonschap’. En toch kreeg Kurt me daar. Bovendien ben ik niet de enige met wie hem dit gelukt is. Zijn geheimen? Één ervan is waarschijnlijk zijn bescheidenheid. Zichzelf nooit op de borst kloppend, steeds relativerend en in stilte aan de volgende stap werkend. En slaat het eens tegen, dan is hij daarvan ongelofelijk onder de voet. ‘Zijn atleet’ telkens in bescherming nemend en onmiddellijk zoekend naar wat er in het schema/de wedstrijd/… kon misgegaan zijn. Een coach waar je alleen maar vertrouwen kan in hebben.

Hetzelfde kan gezegd worden van Pieter. Iemand die als geen ander een atleet kan laten pieken naar D-day. Het aantal Ironman overwinningen die atleten onder zijn begeleiding haalden is heel mooi. Tellen we de atleten erbij die bij hem (mede) hun basis legden, dan is het ronduit indrukwekkend. En ik ben ervan overtuigd dat er nog op komst zijn.

Jammer genoeg behoor ik niet tot die professionele Ironmanwinnaars. Maar ben tevreden met wat zij er me, met mijn beperkte talent, lieten uitpuren. En laat er ons nog één keer alles uitpersen in Hawaii.

En na Kona? Dan werken we mogelijk samen verder, maar ik niet langer als atleet.