Select Page

Amsterdam – Minneapolis – Los Angeles – Kona. Twaalf uur tijdsverschil en tweeëntwintig reisuren die voorbij vlogen. Had ze best wat bewuster willen beleven, maar het merendeel van de tijd sliep ik. En ook de eerste nacht hier op The Big Island was slapen geen probleem. Pas om half zeven schrok ik wakker.

Het paradijs wachtte. Een dag waar ik met gulzigheid wou aan beginnen. Zo eentje waarop ik meteen alles wil doen waar ik zo lang op gewacht heb. Liefst tegelijk ook. De rust van het eiland moet duidelijk nog over me heen komen. Het trainingsschema zal de eerste 2 dagen alleszins helpen.

Traditiegetrouw namen we het ontbijt de eerste ochtend buitenshuis. De sfeer en het zicht op de Pacific Ocean deden het ‘big breakfast’ nóg beter smaken. Op de achtergrond klonk de muziek van, hoe kan het ook anders, Israel Kamakawiwo’ole. Maar om me echt helemaal thuis te voelen, kocht ik me op de terugweg zo’n (totaal verkeerd) Hawaiiaans hemd. Het begin van een collectie? De hele familie zal er trouwens nog moeten aan geloven.

Intussen was het hoog tijd voor het eerste loopje op Ali’i Drive. Vraag me nog steeds af waarom ik nadien een douche nam. Ik bleef zweten als een rund.

Enkel de supermarkt Safeway kon koelte brengen. Thuis kom ik nauwelijks in een winkel, hier doe ik niets liever. Die koffie van Starbucks in de drankhouder helpt uiteraard.

Riep daar mijn Scott-fiets? Gelukkig was deze bij de bagage. Dat is al één. Maar komt die onbeschadigd uit de koffer? Dat is twee. Perfect. Krijg ik hem terug in elkaar? Dat is drie. En dat lukte (ik bespaar jullie echter de details).

De jetlag liet zich intussen voelen. Een frisse duik was de remedie. Had heel veel zin om in de oceaan te zwemmen, maar hield me braaf aan het schema en trok naar het zwembad.

Tenslotte was er nog een testritje met de fiets naar de Saint Peter’s Catholic Church. Beetje bij beetje zakte de zon verder weg. Het kwik niet. Enkel een heerlijke maaltijd en een terrasje wachten nog, morgen een nieuwe dag ‘in paradise’. I’ll keep you posted!