Select Page

Na een dag met zeven uur fietsen lijkt een trainingsdag met enkel zwemmen en lopen een halve rustdag. Daarom kwam ik pas om zes uur uit mijn bed. Uitslapen noemen we dat hier. En dat had ik beter niet gedaan …

Om halfacht dook ik met Pablo de oceaan in. Twee kleine vissen in die grote plas. Enkele honderden meters ver merkten we de sonargeluiden van dolfijnen op. Zou het? Niet veel later verschenen er heel wat boten. Ze wezen ons perfect de richting aan, maar stuurden zo helaas de dolfijnen ook de andere richting uit. We hadden maar wat vroeger moeten opstaan … of wat sneller zwemmen. In elk geval kregen we zo heel wat kilometers bij elkaar gezwommen.

De techniekoefeningen deed ik nog in het zwembad. Hier liep ik de meest Belgische Fransman tegen het lijf. Romain Guillaume, altijd een plezier om hem te zien.

Het zwaarste van de dag moest echter nog komen. Het afgelopen jaar heb ik weinig gelopen. Maar de laatste weken wordt dit door coach Pieter ruimschoots gecompenseerd. We kozen de warmste moment van de dag en een stukje Ali’i Drive waar het goed op en neer gaat. Mijn schoonouders improviseerden een aid station en weg was ik voor meer dan 2 uur loopplezier. Bruce Springsteen had me in de sfeer gebracht met ‘Born to run’. Die ‘born’ was bij momenten echter eerder ‘een beetje sterven’. De verschrikkelijke wietgeur her en der aan de strandjes verdoofde de pijn alleszins niet.

Thuis gekomen deed ik me tegoed aan zelf gebrouwen ‘smoothies’. Hey, ik kan iets in de keuken;-) Dobberend in het zwembad (had nog niet genoeg water gezien) leken mijn spieren wat te bekomen.

‘De dag’ had ook niet stilgezeten en de zon leek moe te worden. Terwijl we iets dronken bij de ‘Daylight Mind Coffee Company’ liet ze zich nog even van haar beste kant zien. Nadien dook ze onder. Ze was weer fantastisch. Kijk al uit naar het weerzien morgenvroeg met haar … en de dolfijnen!?