Select Page

Lanzarote? Men zou me nog meer plezier gedaan hebben met een stage naar Siberië. De schoonheid van het vulkanische eiland zag ik in het begin écht niet. Een hoop zwarte stenen. Gaandeweg veroverde deze plek mijn hart. Samen met Font Romeu reken ik het nu tot één van m’n favoriete trainingsplekken. Ben dan ook blij dat ik op het Canarische eiland komende week nog eens keihard kan gaan zwemmen, fietsen, lopen en rusten in tof gezelschap.

Stages waren tijdens mijn profbestaan vaak momenten van samenhorigheid, maar er waren ook momenten van grote eenzaamheid. Want niet elke stage was in team. Ik zie/voel me nog vaak wachten in een angstaanjagend lege aankomsthal op de luchthaven van Arrecife op mijn fietskoffer. Nadien even het gezelschap van een taxi-chauffeur om je dan te installeren in een kamer helemaal alleen.

Eens de knop omgedraaid ontdekte ik gauw weer het zalige van zo’n trainingskamp. Lichaam (nu ja;-) ) en hoofd komen helemaal tot rust. Weinig of geen afleiding meer, enkel nog focus. Keihard sporten op plekken die sport ademen omringd door topsporters waaronder menig Olympische- en wereldkampioen. Inspirerend.

En als je alleen op stap bent, dan leer je bijzonder gauw nieuwe mensen kennen. Andere atleten en mensen van alle mogelijke nationaliteiten, met alle mogelijke achtergronden. Zalig, die avonden waar er aan tafel wel 6 verschillende talen door elkaar gebruikt werden. Ook personeelsleden waren al gauw geen vreemden meer, met vaak een extra service als gevolg. Maar het fijnste waren ‘de locals’. Zij die je écht wegwijs konden maken.

De komende dagen zullen veel van stageherinneringen weer naar boven komen en zijn er nieuwe in de maak. Misschien pen ik er hier wel een aantal van neer.