Select Page

Als volleerde loodsen navigeren de broers Hermans ons door de drukke ochtendspits ter hoogte van Kailua Pier. Samen met Tine Deckers werk ik een stevige UV-training af. Hoewel de zee al redelijk zout is, doe ik me tussendoor tegoed aan O.R.S. die vanuit de sea kayak aangereikt wordt. Om de haverklap zitten er nog volunteers in kayaks om het oogje in het zeil te houden. De lokale aquajoggende dames laten het niet aan hun hart komen. Al taterend wandelen ze verder door de Pacific. Volgende week is deze grote plas weer helemaal voor hen alleen.

Wielertoeristen besluiten hun training met een trappist in het lokale sportcafé, wij met een koffie in de Daylight Mind Coffee Company. Net uit de oceaan, nu een zee van tijd. Heerlijk.

Nadien is het tijd voor mijn portie ‘DI2-perikelen’. Wil er niet te veel energie meer insteken en hou het dus bij deze 2 zinnen. Punt.

‘s Middags wordt er les gegeven. Fillo werkt zich door een berg rekenwerk. Het is vreemd om terug ‘les’ te geven. ‘Thuis’ dan nog wel. De leerling is gemotiveerd en hierdoor geraken we er snel door. Haar speeltijd wacht. White Sands doet dienst als speelplaats. Er is slechts één probleem … het strand is weg. Dat is namelijk het ‘magic’ gedeelte ervan. Weet niet of zij en Fiene er ook zo over denken. Binnen enkele dagen is het strand gewoon terug. Wel is er naar goeie gewoonte een prachtige zonsondergang. Die kan ik nog net meepikken. Want heb intussen een looptraining afgewerkt. Leuk om aan te kunnen sluiten bij de 3MD-makkers. Ze lijken me één voor één stilaan klaar voor D-day.

Hoewel het hier nog geen 6 oktober is, lopen de verjaardagswensen vanuit België binnen. Het wordt een extra lange 42ste verjaardag. Mag ik aub de getallen omdraaien en even denken dat het mijn 24ste is. Ironman en Hawaii houden je immers jeugdig, niet?

Mijn tonijnsteak smeekt intussen om opgegeten te worden. Dat ga ik meteen doen. En morgen zet ik mijn tanden in nog enkele stevige trainingen.