Select Page

Het is al 6u15 wanneer ik de eerste keer mijn ogen probeer te openen. Het huis is gevuld met nieuwe geluiden. In de verte hoor ik kinderstemmen. Het duurt even voor het tot me doordringt. Maar eens de slapers uit de ogen gewreven besef ik dat de condo gevuld is met nieuwe bewoners. Mijn meisjes zitten al op terras. Met een ‘joekel van een jetlag.’ Ze gaan me helpen om niet al te goed aan te passen. Zo pikt het opstaan minder op wedstrijddag. Dat komt goed uit.

In Huggo’s hebben we gereserveerd voor een heerlijk ontbijt. Met twaalf zitten we op het terras wanneer we minstens even veel dolfijnen opmerken in de verte.  Ze maken naar hartenlust spinners en blijven op dezelfde plaats. De boten lijken ze deze keer niet te verjagen. Heb de indruk dat ze me willen jennen. Wie verkies je nu boven wie …? Ik bestel mijn pancakes. Home is wherever I’m with Fiene, Fillo and Karen.

‘s Middags zwem ik voor het eerst samen met Fillo enkele boeien ver de oceaan in. Als ‘troostprijs’ worden we even vergezeld door een sea turtle. Terwijl Fiene zich amuseert met bloemen, bewonderen Fillo en ik de kleurrijke vissen. We amuseren ons kostelijk. Even later zou ze een briefje van 20 dollar opvissen.

Dat hebben we uiteindelijk ook met de DI2-batterij kunnen doen. Dit wordt gezamenlijk als een overwinning gevierd! Het draadje wordt ingeplugd en vervolgens … niets. De rustdag gaat gedeeltelijk verloren met heen en weer rijden voor dit probleem. Ben zelf zó old school en toch gekozen voor een elektronisch schakelsysteem. ‘Leve de vooruitgang!’ … Deze brengt me nu (even) tot stilstand. Dju toch. Je hebt iets goed te maken op race-day, DI2.

Nog even dobberen in het zwembad van Alii Cove, wat langer naar de winkel en nu uitgebreid aperitieven na de voorbereiding. De vodka ga ik aan mij laten passeren. Morgen terug volop trainen. Gezondheid – Santé!

Fillo mag op schoot bij opa (en ik bij mijn vrouw;-) ).