Select Page

5:00 AM gaat de wekker af en sukkel ik al wat moeilijker uit bed dan gewoonlijk. Ik geraak helemaal aangepast. Dat leert ook het feit dat 26° redelijk fris aanvoelt wanneer ik op de fiets kruip. Het is 6 uur en Kona slaapt nog. Enkel het personeel van de vele eetgelegenheden is druk in de weer. Op de stoep voor de Saint Michael the Archangel Church ligt een man languit zijn roes uit te slapen. Wat zou zijn verhaal zijn? Hoe is z’n leven een hel geworden hier op dit paradijselijke eiland. Het houdt me even bezig, maar zet het nadien van me af. It’s a beautiful day. The sun is shining. I feel good. And no-one’s gonna stop me now, oh yeah. ‘The Queen’ (K) wacht.

Aan het zwembad staan al 2 Amerikanen en 1 Australiër te wachten. Eens mijn Argentijnse amigo Pablo gearriveerd is, gaan we het ironmanparcours op. Elk uur moeten er meerdere blokken afgewerkt worden. Deze doen de training voorbij vliegen. Bij momenten ‘vlieg’ ik zelf ook. Na de U-turn in Hawi valt het me op hoeveel atleten er op het parcours zitten. De invasie is begonnen. De meeste atleten zwaaien enthousiast. Tof! Anderen zijn motorisch te beperkt of niet fit genoeg, te hard bezig met cool wezen, te gefocust, sociaal onhandig, … Ik weet niet wat het is. Ironman Hawaii is een duur avontuur, maar een goeiedag kost toch niets!? ‘t Is een hobby, hé gasten;-)

Van de Queen naar mijn gigantische KINGsize bed. Na mijn siësta was het aan het regenen. So what? Nat ging ik toch worden, want er diende gezwommen te worden. Aangezien we in Kapelle geen oceaan hebben, verkoos ik haar weer boven het zwembad. Aan de 1,2 mile buoy bleef ik even hangen. De heuvels lagen in grijze wolken, boven de zee klaarde het uit, de kerkklokken luidden en vanuit Huggo’s on the rocks klonk livemuziek. Ik herken Country Roads. ‘Take me home to the place I belong’. Neen, laat het thuisfront maar gauw hier zijn.

Bij het ‘binnenzwemmen’ zie ik o.a. Ronnie Schildknecht vertrekken. Zou ik even aanpikken. Neen, Bruno. Je hoeft je niet meer te meten met de profs of eender wie. ‘t Is waar. Ik schrijf mijn eigen lied.

De dag wordt afgesloten in de Splasher’s grill. Een plaatselijk IPA bier heb ik wel verdiend. ‘Life is brewtiful’ zoals ze zeggen. Tot morgen!