Select Page

Zit net in een (relatieve) rustweek. Toegegeven, ik hou er niet van deze weken. En toch moeten we ze promoveren tot de belangrijkste trainingsweken! Makkelijker gezegd, dan gedaan. Wij triatleten kicken immers op vele kilometers en trainingsuren. Zúlke weken voelen aan als de belangrijkste trainingsweken … Verstand versus hart.

De angst dat ‘rust’ ons ‘achterstand’ doet oplopen is groot. Dit terwijl deze juist de geleverde trainingsarbeid tot z’n recht laten komen en ons naar een hoger niveau brengt. En trainen we die weken dan al wat minder, dan vullen we deze met ‘werk’ dat blijven liggen is tijdens de trainingsweken. ‘Vermoeiend’ zo’n rustweken.

Zo kan ik nog een uurtje doorgaan, maar ga het op rusten houden. Leg me in mijn hangmat en hoop dat ik niet in de verleiding kom om het gras te maaien;-) Intussen waan ik me in Hawaii met de muziek van iemand Israel Kamakawiwo’ole. Een naam bijna zo lang als dit tekstje.

Train ze/rust ze!